เศรษฐกิจไทย “ ไม่มีทรง ” ท่ามกลางโลกผันผวน หนี้สูง การลงทุนซบ “ ยุทธศักดิ์ ”เตือนแรง ถึงเวลารัฐต้อง Thailand Do Over ออกแบบประเทศใหม่ทั้งระบบ เพื่ออนาคต 20 ปีข้างหน้า
ในห้วงเวลาที่หลายฝ่ายประเมินว่าเศรษฐกิจไทยปี 2569 อยู่ในสภาพ “เป็ดง่อย” เดินต่อก็ลำบาก ถอยหลังก็เสี่ยง ล่าสุด นายยุทธศักดิ์ สุภสร ประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย อดีตผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สะท้อนมุมมองตรงไปตรงมาว่า ภาพที่ชัดกว่านั้นคือคำว่า เศรษฐกิจไทย“ไม่มีทรง” เปรียบเหมือนนักฟุตบอลที่ไม่ได้หมดฝีเท้า แต่สภาพร่างกาย ระบบ และสภาพแวดล้อมไม่เอื้อให้กลับมาเล่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ตัวเลขเศรษฐกิจสะท้อนปัญหาชัดเจน GDP โตต่ำ การลงทุนเอกชนชะลอ การส่งออกมีแนวโน้มติดลบ ขณะที่การบริโภคภายในประเทศถูกกดดันจากหนี้ครัวเรือนสูงและกำลังซื้อที่อ่อนแรง ส่งผลให้เศรษฐกิจไทยติดอยู่ในภาวะอึดอัด “ไปต่อก็ลำบาก ถอยหลังก็เสี่ยง”
สถานการณ์ยิ่งซับซ้อนเมื่อโลกเผชิญความไม่แน่นอนจากภูมิรัฐศาสตร์ นโยบายกีดกันทางการค้า และการแข่งขันด้านเทคโนโลยี ประเทศไทยซึ่งเคยได้อานิสงส์จากการค้าเสรีและการย้ายฐานการผลิต กลับเริ่มเสียเปรียบจากต้นทุนที่สูง ผลิตภาพต่ำ และระบบนิเวศธุรกิจที่ไม่ทันสมัย
แม้แต่ภาคท่องเที่ยวซึ่งเคยเป็นเสาหลัก ก็ไม่ใช่คำตอบเดิมอีกต่อไป นักท่องเที่ยวยุคใหม่ให้ความสำคัญกับคุณภาพ ความปลอดภัย และความยั่งยืน ขณะที่ประเทศคู่แข่งในภูมิภาคเร่งยกระดับอย่างจริงจัง หากไทยยังขายภาพเดิม อาจกลายเป็นเพียงตัวเลือกที่ “พอใช้ได้” แต่ไม่ใช่ “ตัวเลือกแรก”
ขณะเดียวกัน การใช้นโยบายการคลังแบบอัดฉีดระยะสั้นซ้ำ ๆ กำลังเพิ่มความเสี่ยงต่อวินัยการเงินและความเชื่อมั่น หากเศรษฐกิจชะลอยาว ความเปราะบางอาจลุกลามไปสู่ปัญหาเชิงโครงสร้าง ทั้งหนี้เสีย เงินฝืด และเสถียรภาพระบบการเงิน
ถึงเวลา “Thailand Do Over”
นายยุทธศักดิ์ ระบุว่า โจทย์วันนี้ไม่ใช่แค่การกระตุ้นเศรษฐกิจ แต่คือการ ออกแบบประเทศใหม่ ให้หลุดพ้นจากโมเดลเดิมที่พึ่งพาแรงงานราคาถูกและทรัพยากรธรรมชาติ แนวคิด Investment-led Growth Plus จึงต้องไปไกลกว่าการดึงเงินลงทุน แต่ต้องผสานการถ่ายทอดเทคโนโลยี การดูดซับความสามารถจากต่างประเทศ และการสร้างนวัตกรรมในประเทศพร้อมกัน
โครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็น ไม่ได้มีแค่ถนนหรือรถไฟ แต่รวมถึงโลจิสติกส์ครบวงจร โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล พลังงานสะอาด สิ่งแวดล้อม และที่สำคัญที่สุดคือ การยกระดับทักษะแรงงาน เพราะในโลกที่เงินลงทุนเคลื่อนย้ายได้ง่าย นักลงทุนมองหา “คุณภาพของคน” และ “ความคล่องตัวของระบบ” มากกว่าแรงจูงใจทางภาษี
อุตสาหกรรมใหม่ บทบาทใหม่ของไทย ประเทศไทยต้องสร้างอุตสาหกรรมใหม่มาทดแทนความได้เปรียบที่กำลังหายไป ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐกิจหมุนเวียน พลังงานสะอาด เทคโนโลยีขั้นสูง และบริการมูลค่าสูง ควบคู่กับการออกแบบบทบาทของไทยบนเวทีโลกภายใต้หลัก “สมดุลอย่างยืดหยุ่น” ไม่เลือกข้าง แต่เลือกผลประโยชน์ของชาติเป็นศูนย์กลาง
ปฏิรูปรัฐ คือกุญแจสำคัญ
ทั้งหมดจะไม่เกิดขึ้น หากรัฐยังทำงานเชื่องช้า ระบบราชการซับซ้อน และไม่กล้าเปลี่ยนแปลง ประเทศไทยต้องการรัฐที่เน้น Speed ความเร็ว ความโปร่งใส และความสะดวกในการทำธุรกิจ ต้องลดขั้นตอน ลดขนาดองค์กร ปราบคอร์รัปชันจริงจัง ยึดหลักนิติธรรม “เทาไม่ทำ ดำไม่เอา”
นโยบายประชานิยมแบบล้างผลาญอาจสร้างคะแนนนิยมระยะสั้น แต่ทิ้งภาระระยะยาว โดยเฉพาะในสังคมสูงวัยที่รายจ่ายรัฐจะเพิ่มขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถึงเวลาหันมาเน้นวินัยการคลัง การบริหารทรัพย์สินรัฐอย่างมืออาชีพ และการลงทุนที่สร้างผลตอบแทนทางเศรษฐกิจจริง
เศรษฐกิจไทยวันนี้อาจ “ไม่มีทรง” แต่ไม่ได้หมายความว่า “หมดทาง” หากนี่คือจังหวะสำคัญในการรีเซ็ตประเทศ คำถามจึงไม่ใช่ว่าเศรษฐกิจปีหน้าจะโตแค่ไหน แต่คือ เราจะออกแบบประเทศไทยให้พร้อมสำหรับอีก 20 ปีข้างหน้าได้หรือไม่ ตั้งแต่วันนี้
